توسعه پایدار و زبان مادری — ژاله تبریزی

اویان نیوز:

ژاله تبریزی

در دوره جهانی شدن، درحالی که اقتصاد، سیاست و ارتباطات، جهانی شده است و دنیا به یک دهکده تشبیه می شود، توسعه پایدار تنها می تواند در رابطه مستقیم با جامعه جهانی، معنی و مفهوم داشته باشد. اصطلاح خودکفائی که در گذشته پایه استقلال و توسعه نامیده می شد اکنون به یک اصطلاح ضد توسعه ای تبدیل شده است زیرا تولید داخلی هر آنچه که از نظر اقتصاد کلان در دراز مدت به صرفه نیست می تواند ضررهای جبران ناپذیر به اقتصاد ملی، نیروی انسانی و محیط زیست بزند .

استفاده از تکنولوژی و ابزار مدرن نیز زمانی که با فرهنگ مدرنیته همراه نباشد می تواند بحران های حاد اجتماعی ایجاد کند. حکومت محمد رضاشاه گواه صادق این مدعاست که می خواست بدون مدرنیته یعنی آزادی ، دموکراسی ، شرکت دادن مردم در اداره امور کشور و برسمیت شناختن حقوق جمعی همه مردم ، ایران را به دروازه تمدن بزرگ برساند ولی جامعه بدون گشایش سیاسی آمادگی جذب توسعه فنی صرف توسط کارشناسان خارجی را نداشت لذا هم آزادیخواهان علیه دیکتاتوری شاه شورش کردند وهم بازار و روحانیون سنتی در صف مخالفین قرارگرفتند و شرایط انقلابی فراهم شد.

در جهان امروز توسعه پایدار، روی سه موضوع اساسی و عمده ،یعنی توسعه اقتصادی، پیشرفت اجتماعی و ارتباط آن با محیط زیست تعریف می شود. برای نخستین بار در سال ۱۹۸۷ خانم گرو برانتلند([۱])نخست وزیر نروژ برای توسعه جهانی از عبارت توسعه پایدار استفاده کرد. در توسعه پایدار نخست باید کیفیت زندگی انسانها را بهبود بخشید و ثانیا قابلیت زیست کره زمین را حفظ کرد . در مورد ارتقای کیفیت زندگی انسان سیاست های توسعه به گونه ای باید تدوین شود که سلامت جسم و روان ، امکانات آموزشی پرورشی ، بهداشتی و امنیتی انسانها تامین گردد.

توسعه پایدار چهار بعد اساسی دارد این ابعاد چهارگانه عبارتند …read more

From:: Oyan News